Inleiding niet-aangeboren hersenletsel
Niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is een verzamelnaam waarmee de schade aan de hersenen wordt aangeduid die iemand in de loop van zijn of haar leven oploopt. Meestal leidt dat tot blijvende klachten, omdat in de hersenen geen nieuwe cellen kunnen worden gemaakt. De beschadigde cellen worden dus niet vervangen door nieuwe. Doordat er hersencellen verloren gaan, gaan er ook hersenfuncties verloren. Soms kunnen andere hersencellen (een deel van) zo'n functie overnemen, maar lang niet altijd.
Jaarlijks krijgen in Nederland meer dan 100.000 mensen niet-aangeboren hersenletsel.
Verschijnselen van niet-aangeboren hersenletsel
Door niet-aangeboren hersenletsel (NAH) kunt u verschillende klachten krijgen, afhankelijk van de oorzaak van het letsel en de plaats van de hersenbeschadiging. De verschijnselen zijn onder te verdelen in drie soorten klachten: - lichamelijke klachten;
- klachten op het gebied van denken;
- klachten op het gebied van gedrag en emoties.
Veel voorkomende lichamelijke klachten zijn hoofdpijn, vermoeidheid, duizeligheid, problemen met zien, horen, ruiken, proeven en/of voelen. Verdere mogelijke lichamelijke klachten zijn motorische stoornissen zoals spasticiteit en verlammingen. Ook epilepsie komt wel voor als gevolg van hersenletsel. Bij sommige mensen verandert de stem, die vlak en eentonig wordt.
Klachten op het gebied van denken zijn concentratie- en geheugenstoornissen en moeite met denken of met het leren van nieuwe dingen. Een ander bekend probleem na hersenletsel is afasie.
Voorbeelden van klachten op het gebied van gedrag en emoties zijn prikkelbaarheid, emotionele labiliteit en decorumverlies. Iemand gedraagt zich dan niet meer 'zoals het hoort'.
Combineer NAH met het thema "Ziekten en beperkingen" voor meer informatie. | | |
|
